Trasa, którą przyszło mi przemierzyć na XXVI Nietypowym Rajdzie Mikołajkowym, częściowo improwizowana. Najważniejsze że udało się dotrzeć dokładnie na czas, nie robiąc przy tym zbyt znacznej ilości kilometrów...

     Wystartowaliśmy ze szkoły w Tumlinie-Węgle. Stąd za znakami szlaku czerwonego udaliśmy się na zachód, w kierunku widocznej Grodowej Góry. Wyszliśmy za zabudowania i na rozwidleniu weszliśmy w drogę (dość szeroką i rozjeżdżoną zresztą) biegnącą pod górę. Przed szczytem weszliśmy kamiennymi schodkami w lewo, w kierunku widocznej kapliczki. Minąliśmy kapliczkę (z lewej) i kamieniołom (z prawej) i ścieżką weszliśmy w las. Jakieś 600-700 m szliśmy grzbietem, nastepnie droga wykręciła w lewo, w zasadzie wykręcając i rozpoczęliśmy ostre zejście z góry. Na dole, na skrzyżowaniu poszliśmy w prawo (nie szlakiem), lekko cofającą drogą.
     Droga ta, momentami rozjeżdżona, wyprowadziła nas z lasu między zabudowania wsi Podlesie. Poszliśmy wpierw w prawo i następnie szosą w lewo. Dotarliśmy nią do drogi na Łódź. Przekroczyliśmy szosę, daliśmy wszystkim chwilę wytchnienia przy sklepie i znów ruszyliśmy szosą na zachód. Tabliczki głosiły że miejsce to nazywa się Wyrobce. Nasza szosa wykręcała lekko w lewo, w końcu przy rzece zmieniała się w polną drogę. Nią podążaliśmy wzdłuż Bobrzy, aż do lasu. W las weszliśmy szeroką drogą skręcającą w lewo, następnie wykręciliśmy w prawo i doszliśmy do ścieżki idącej równolegle do zabudowań Młynka. Po wypatrzeniu pierwszej sensownej drogi biegnącej w lewo-skos, udaliśmy się nią pod górę.
     Przekroczyliśmy grzbiet Ciosowej Góry i zeszliśmy w dół do wsi Ciosowa. We wsi udaliśmy się w lewo szosą aż do drogi krajowej nr 74. Przeszliśmy ją i następnie skierowaliśmy się za znakami czerwonego szlaku w lewo, między zabudowania. Zaraz za nimi skręciliśmy ledwo widoczną ścieżką w prawo. Zaczęliśmy dość łagodne podejście pod Górę Kamień. W partii szczytowej widzieliśmy dużo ciekawych form skalnych. Droga nasza na szczycie wykręcała w lekko. Następnie poszliśmy prosto, sposobem tym w końcu wychodząc z lasu. Przed nami rozpościerała się panorami Tumlina i Miedzianej Góry.
     Na przełaj (kierując się w lewo-skos) łąkami dotarliśmy do zabudowań. Poszliśmy drogą wzdłuż nich biegnącą w lewo, i szliśmy tak jakiś czas pilnując się by być jak najbliżej granicy lasu. W końcu znaleźliśmy sensowną polną drogę biegnącą w prawo, w kierunku zabudowań większej wsi - Tumlina. Drogą tą, choć momentami podmokłą, wyszliśmy na szosę w Tumlinie. Teraz w lewo chodnikiem około dwóch kilometrów do szkoły.

do góry